Şaşırtan bir keşif daha: Dünya’nın çekirdeği muazzam bir yapı ile kaplı olabilir

Araştırmacılar, sismik görüntüleme bilimi sayesinde eski bir okyanus tabanının Dünya’nın çekirdeğini sarmış olabileceğini ortaya çıkardı.

Bu katman, yüzeyin yaklaşık 2.900 kilometre altında, erimiş dış çekirdeğin silikat kaya mantosuyla buluştuğu Dünya içindeki bölge olan çekirdek-manto hududunda (CMB) yer alıyor. İzafi olarak ince bir katman olmasına karşın, bilim insanlarının sismik dalgaları yavaşlatma yetenekleri nedeniyle ultra düşük sürat bölgeleri (ULVZ) olarak isimlendirdiği inanılmaz derecede ağır bölgelere de sahip.

ULVZ’lerin nasıl ortaya çıktığı, bilhassa bölgenin geniş kapsamlı, yüksek kaliteli imgelerini oluşturmanın zorluğu nedeniyle uzun yıllardır bilimsel bir tartışma konusuydu. Fakat mevcut çalışma bu tartışmayı sonuçlandırabilir üzere görünüyor. Araştırmanın başyazarı Samantha Hansen, yaptığı açıklamada, “Bizim gerçekleştirdiğimiz üzere sismik araştırmalar, gezegenimizin iç yapısının en yüksek çözünürlükte görüntülenmesini sağlıyor ve bu yapının evvelce düşünülenden çok daha karmaşık olduğunu buluyoruz” dedi.

Araştırma takımı, insan bedenindeki medikal taramalara benzeri bir formda, Dünya’nın güney yarımküresinin iç kısmının bir imgesini oluşturmak için sarsıntıların yarattığı sismik dalgaları kullanan bir sismik sonda ağını Antarktika’ya gömdü. Muharrir Edward Garnero, “Antarktika’dan gelen 1000’lerce sismik kaydı tahlil eden yüksek çözünürlüklü görüntüleme prosedürümüz, araştırdığımız her yerde CMB’de ince olağandışı gereç bölgeleri [UVLZ’ler] buldu” dedi ve devam etti: “Malzemenin kalınlığı birkaç kilometreden 10 kilometreye kadar değişiyor. Bu, merkezde kimi yerlerde Everest Dağı’ndan 5 kat daha yüksek dağlar gördüğümüzü gösteriyor.

Araştırmacılar, ULVZ’lerin sismik dalga yavaşlatma özellikleri ve değişken yükseklikleri nedeniyle, katmanın büyük ihtimalle tektonik plakaların batması sonucu milyonlarca yıl boyunca gömülü kalan eski okyanus kabuğundan oluştuğuna inanıyor. Kıtaların vakit içinde yavaş bir biçimde hareket ettiği de göz önüne alındığında, Dünya’nın çekirdeğinin tamamını kapsayabileceğini öneriyorlar, lakin bunun nitekim bu türlü olup olmadığını belirlemek için daha fazla sismik araştırma yapılması gerekiyor.

Gelecekteki çalışmaların neler göstereceğini bilmiyor olsak da, mevcut bulgular bize, ısının Dünya’nın çekirdeğinden daha ince bölgelerden nasıl kaçabileceği, mantodan ve volkanik patlamalar formunda Dünya yüzeyine nasıl ulaştığı konusunda daha güzel bir fikir veriyor.

Hansen, “Araştırmamız, Dünya’nın sığ ve derin yapısı ile gezegenimizi yönlendiren genel süreçler ortasında kıymetli ilişkiler sağlıyor” diyor.

Çalışma Science Advances’da yayınlandı.

Bir cevap yazın